24 Şubat 2012 Cuma

ACİZİYETİM

HER OLMAYIŞIN NEDENİNİ,KENDİMDEN BAŞKA HER YERDE HERKESTE ARADIM.DEV AYNALARI SERDİM EGOLARIMIN ÖNÜNE, KESMEDİ, SİHİRLİ AYNALAR YARATTIM . HER ŞEYİ BİLDİM AMA KENDİMİ BİLEMEDİM.
HAYALLERİM HATALIYDI ÇÜNKÜ BEN HATALIYDIM !

GENÇLİĞİMİN SENFONİSİNİ İYİ YÖNETEMEDİM, SÖYLENECEK BİR ŞEY OLMADIĞI ZAMAN ,SUSMASINI BİLMEK LAZIMDI, SUSMADIM ! HER GECE RUHUMLA KONUŞTUM , YAŞAMI OLDUĞU GİBİ KABULLENMEKTEN ACİZDİM , AMA BENİ YAŞATAN BU ACİZİYET OLDU...

AMA ŞUNU ANLADIM Kİ KAÇMAK BAZEN EN KESTİRME YOLDUR.İKİ NOKTA ARASINDAKİ EN DOĞRU YOLDUR ... !!

Yaşamsızlık

Çektiğim korkunç acı , yaşamdan geliyor.
Benim erişebileceğim hiçbir durum yok.
Kesin olan şu ki ben , uzun zamandır ölüyüm, çoktan intihar etmişim.
İntihar ettirildim demek istiyorum...
Ölüme açlık duymuyorum , varlık olmaya açlık duyuyorum yalnızca . . . !